एउटा गाउँमा हरि नाम गरेका एक किसान बस्थे। उनका दुई छोरा थिए, जो धेरै अल्छी थिए र काम गर्न मन पराउँदैनथे। हरि सधैं चिन्तित रहन्थे, किनकि उनी नरहेपछि छोराहरूले कसरी जीवन चलाउलान् भन्ने डर थियो।

एक दिन हरि बिरामी परे। उनले छोराहरूलाई बोलाएर भने, हाम्रो खेतमा ठूलो धन गाडिएको छ, खनेर निकाल। उनको मृत्युपछि छोराहरूले धनको आसमा सारा खेत खने, तर केही पनि भेटेनन्। निराश हुँदै उनीहरूले त्यही खनेको माटोमा बाली लगाए।

त्यस वर्ष खेतमा प्रशस्त अन्न फल्यो र उनीहरूले राम्रो आम्दानी गरे। तब उनीहरूले बुझे, बुबाले भनेको धन भनेको मेहनत नै रहेछ। त्यसपछि दुवै छोरा मेहनती बने। साँच्चै, मेहनत नै जीवनको सबैभन्दा ठूलो धन हो॥